هزار و سیصد و نود و نه

به اسفند ماه و پایان سال رسیدیم. آنچه که به پایان خود نزدیکتر می شود عمر ماست. جلال الدین بلخی در یک رباعی این گذر زمان و عمر را اینگونه به تصویر می کشد. کشتی که به دریای روان می گذرد می پندارد که نیستان می گذردما می گذریم زین جهان در رحلتمی پنداریم کاین جهان می گذرد! مولویامیدارم این